Van reconstrueren naar archiveren

Het merendeel van ons stort zich nog éénmaal op het aardewerk om zeker te weten dat we geen kansen hebben laten liggen. Evenzogoed zijn we dik tevreden met wat wél bereikt is.
Miranda begint met het voorwerk voor de registratie van het steengoed. Dat wil zeggen dat ze het schilderstape waarmee aan elkaar passende scherven steengoed aan elkaar geplakt zijn, vervangt door gewoon plakband. Door het transparante tape krijg je meer zicht op het geheel: wat eerst een samenstel van scherven en schilderstape was, groeit langzaam uit tot een deel van een kruik, kan, beker of pispot. De oorspronkelijke vorm, kleur en eventuele afbeeldingen op het object komen tot leven.
De volgende stap is voor Conny: determineren en classificeren. Hiervoor wordt het zogenaamde Deventer-systeem gebruikt. Het Deventer systeem onderscheidt voor (laat) middeleeuw aardenwerk meer dan 26.000 objecten, elk met een eigen typenummer. Eenmaal geregistreerd schuift Conny het object door naar John die vandaag de foto’s maakt in een speciaal voor dit soort fotografie ontwikkelde ‘foto-nis’. Na de foto’ haalt John alle plakbandjes weg en gaan de scherven in een stevige plastic zak waarop onder andere het aantal scherven genoteerd staat en het typenummer. Op termijn gaan al die zakken met scherven naar het archief, ofwel het Zeeuws Archeologisch Depot (ZAD) [wr mrt 26].

Registreren en classificeren (foto: W. Rovers)